پژوهشكده تحقيقات اسلامى
72
سرداران صدر اسلام (فارسى)
لشكر شام بودند ، به طايفهء ربيعه كه ميسرهء لشكر على عليه السلام راتشكيل مىدادند ، حمله ور شدند ، ابن عباس فرماندهء ميسرهء لشكر على عليه السلام بود دراين حمله ، طايفهء ربيعه استقامت و پايدارى اعجابانگيزى ازخود نشان دادند . « 1 » توطئهاى ديگر پيكار خونين صفين دورنماى تاريكى در برابر ديدگان معاويه و اطرافيانش ترسيم مىكرد ، از اين رو معاويه به ترفندهاى جديدى مىانديشيد تا به كمك آن علىعليهالسلام را به شكست بكشاند از جمله اين حيلهها ، فرستادن نامه به تنى چند از بزرگان سپاه امام عليه السلام بود كه درآن نامهها ، آنان را همتاى حضرت معرفى وبازمينهسازى ايشان را وسوسه مى كرد تا بر امام عليه السلام بشورند وبدين سان مى خواست از يك جبههء نيرومند داخلى برآن حضرت ضربه وارد كند . براساس اين طرح ، نخست برادر خود عتبه را نزد اشعث بن قيس فرستاد و سعى كرد او رابه عنوان بارزترين چهرهء پس از على عليه السلام وانمود كند ، و با او دربارهء پايان جنگ وارد مذاكره شود ولى اشعث پيشنهاد او رانپذيرفت و از جانب خودش معاويه را ناكام نمود . نامهاى از معاويه معاويه پس از مأيوس شدن از اشعث ، به عمروبن عاص گفت : بىگمان پس از على رئيس ورهبر مردم عبدالله بن عباس است ، اگر نامهاى به او نوشته شود شايد بتوان او را رام كرد ، و اگر سخنى بگويد على با او مخالفتنمىكند ، واينك جنگ مارا بلعيدهاست ، وجز بانابودى همهء شاميان ، ما رابه عراق دسترسى نيست .
--> ( 1 ) . كامل ، ابن اثير ، ج 3 ، ص 307 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 34 ؛ وقعهء صفين ، ص 291 .